อดทนเวลาที่ฝนพรำ

อย่างน้อยก็ทำให้เรา

ได้เห็นถึงความแตกต่าง

เมื่อวันเวลาที่ฝนจาง

ฟ้าก็คงสว่างและทำให้เราได้เข้าใจ

ว่ามันคุ้มค่าแค่ไหนที่เฝ้ารอ

หากเปรียบกับชีวิตของคน

เมื่อยามสุขล้นจนใจมันยั้งไม่อยู่

ก็คงเปรียบได้กับฤดู

คงเป็นฤดูที่แสนสดใส

* (และ)แต่ถ้าวันหนึ่งวันไหน

ที่ใจเจ็บจนทุกข์

ดั่งพายุที่โหมเข้าใส่

บอกกับตัวเองเอาไว้

ความเจ็บต้องมีวันหาย

ไม่ต่างอะไรที่เราต้องเจอทุกฤดู

** อดทนเวลาที่ฝนพรำ

อย่างน้อยก็ทำให้เรา

ได้เห็นถึงความแตกต่าง

เมื่อวันเวลาที่ฝนจาง

ฟ้าก็คงสว่างและทำให้เราได้เข้าใจ

ว่ามันคุ้มค่าแค่ไหนที่เฝ้ารอ

เมื่อวันที่ต้องเจ็บช้ำใจ

จากความผิดหวังจนใจมันรับไม่ทัน

เป็นธรรมดาที่เราต้องไหวหวั่น

กับวันที่อะไรมันเปลี่ยนไป

วันนี้ไปซ้อมค่ายที่โรงเรียน

รู้สึกว่าได้ประสบการณ์อะไรมา

มากมายเลยแถมท้องยังอิ่มอีกด้วย

ดีจิงๆ คิกๆๆๆๆ

แต่พรุ่งนี้สิต้องสอบคอมไม่รู้ว่า

จะยากไหมแต่หวานก็เชื่อมั่นว่าครู

คงไม่ออกยากอ่ะนะ จิงไหมงับ

ยังไงก็จะทำให้ดีที่สุดแล้วกันนะงับ

ไปแล้ว บายบายคนอ่าน

ทำไมชีวิตตอนนี้มันช่าง

วุ่นวายเสียเหลือเกิน

ต้องทำนุ่นทำนี่ไม่ได้หยุด

เหมือนที่ใครคนหนึ่งบอกไว้เลย

ว่าอยู่มอหกแล้วมีแต่เรื่องยุ่งๆให้ทำเยอะแยะ

จนแทบจะเครียดและบ้าไปตามๆกัน

แต่ก็ต้องอดทนสู้ให้ถึงฝั่งฝันให้ได้

เพื่อใครอีกหลายคนที่รอเห็นความ

สำเร็จของเราอยู่